Powietrze usuwane z budynku nadal zawiera energię, za którą wcześniej zapłaciliśmy. Zimą jego temperatura bywa znacznie wyższa niż temperatura powietrza zewnętrznego, dlatego wyrzucanie go bez odzysku zwiększa zapotrzebowanie instalacji na ogrzewanie. Problem pojawia się wtedy, gdy nawiew i wywiew muszą pozostać całkowicie rozdzielone. Dotyczy to między innymi laboratoriów, placówek medycznych, zakładów produkcyjnych i obiektów, w których powietrze wywiewane może zawierać pyły, zapachy lub inne zanieczyszczenia. W takich warunkach stosujemy odzysk ciepła z cieczą pośredniczącą.
Jak działa zamknięty obieg glikolowy?
System wykorzystuje dwa wymienniki zamontowane w osobnych strumieniach powietrza. Pierwszy odbiera ciepło z powietrza wywiewanego, a drugi przekazuje je do chłodnego powietrza nawiewanego. Wymienniki łączy zamknięty obieg rurowy, w którym pompa wymusza przepływ wody z dodatkiem glikolu. Powietrze nawiewane i wywiewane nie styka się ze sobą ani nie przepływa przez wspólną obudowę.
Taki układ przekazuje głównie ciepło jawne, czyli energię wynikającą z różnicy temperatur. Nie przenosi wilgoci między strumieniami, jak mogą robić niektóre wymienniki obrotowe. Pozwala dzięki temu utrzymać pełne rozdzielenie nawiewu i wywiewu.
Gdzie można rozdzielić nawiew i wywiew?
Układy odzysku ciepła z cieczą pośredniczącą sprawdzają się tam, gdzie sekcje nawiewna i wywiewna znajdują się w różnych centralach, pomieszczeniach, a nawet na innych kondygnacjach. Przewody z medium grzewczym można poprowadzić pomiędzy wymiennikami bez budowania wspólnego kanału powietrznego. Ułatwia to modernizację starszych obiektów, w których układ pomieszczeń nie pozwala na montaż klasycznego rekuperatora.
Rozwiązanie stosujemy także w instalacjach obsługujących pomieszczenia o podwyższonych wymaganiach higienicznych. Brak kontaktu między strumieniami ogranicza ryzyko przenikania zapachów, drobnoustrojów i zanieczyszczeń z wywiewu do świeżego powietrza.
Co wpływa na skuteczność odzysku ciepła?
O pracy systemu decydują powierzchnia i liczba rzędów wymienników, przepływ powietrza, temperatura obu strumieni oraz natężenie przepływu cieczy. Trzeba też uwzględnić opory po stronie powietrza i instalacji hydraulicznej. Zbyt mały wymiennik nie odbierze dostępnej energii, natomiast źle ustawiona pompa zwiększy zużycie prądu bez wyraźnej poprawy odzysku.
Stężenie glikolu dobieramy do najniższej temperatury, na jaką może być narażona instalacja. Glikol chroni obieg przed zamarznięciem, lecz jego nadmierna ilość pogarsza przepływ i wymianę ciepła. System wymaga też prawidłowego odpowietrzenia, naczynia wzbiorczego, regulacji przepływu oraz kontroli stanu medium.
Jak utrzymać sprawność systemu?
Regularna obsługa obejmuje czyszczenie powierzchni wymienników, kontrolę filtrów, sprawdzenie szczelności obiegu i pomiar stężenia glikolu. Osady na lamelach ograniczają przepływ powietrza i utrudniają przekazywanie energii. Trzeba również kontrolować pracę pompy oraz porównywać temperatury cieczy przed i za każdym wymiennikiem. Takie pomiary pomagają szybko wykryć zapowietrzenie, zbyt mały przepływ lub zabrudzenie urządzeń.
Mniejsze obciążenie instalacji grzewczej
Odzyskane ciepło podnosi temperaturę świeżego powietrza przed nagrzewnicą główną. Źródło ciepła dostarcza wtedy mniej energii, aby osiągnąć wymaganą temperaturę nawiewu. Latem obieg może działać w przeciwnym kierunku i wstępnie schładzać gorące powietrze zewnętrzne, jeśli powietrze wywiewane ma niższą temperaturę.
W TERMEX projektujemy i produkujemy rozwiązania do odzysku ciepła z cieczą pośredniczącą dla nowych oraz modernizowanych instalacji wentylacyjnych. Dobieramy wymienniki do wydajności, temperatur, dostępnego miejsca i warunków pracy obiektu. Zachęcamy do zapoznania się z ofertą TERMEX i kontaktu w sprawie doboru układu do planowanej instalacji.